|
||||
|
Dear Polly Stenham, Hoe slim, briljant, grappig en goed moet jij wel niet zijn om op 19 jarige leeftijd dit stuk, waar ik nu voor repeteer, te kunnen schrijven. Je woont in Engeland en je komt he-le-maal naar Nederland om ons jouw stuk te kunnen zien spelen. Wow. Ik zit in week 4 van de repetities voor de rol van Mia en na het ‘eerste-dag-op-de-middelbare-school-gevoel’ bij de eerste lezing, het ‘nu-moet-je-ook-al-durf-je-niet-de-vloer-op-moment’ in week 2 en de ‘ik-wil-nog-niet-lunchen-want-ik-begin-het-eindelijk-te-begrijpen-overwinning’ aan het einde van week 3 begint in week 4 de twijfel toe te slaan. Is het wel goed, is het niet saai, mijn personage is onnavolgbaar… Dat moet. Dat hoort erbij. Dat weet ik. Mijn angsten hebben zich dit repetitieproces samengevoegd in jouw persoon. Nadat ik hoorde dat je aanwezig zal zijn bij onze voorstelling heeft mijn fantasie de vrije loop genomen. Je hebt over een ‘Dat Smoel’ gespeeld in België gezegd dat je het “verschrikkelijk” vond (dat is niet mijn fantastie, dat is de waarheid). En nu zie ik je al zitten bij de première: tierend, spugend, tomaten smijtend, kraaiend: “Owwwww, this is awfull, who is the director of this performance, who is that actress (en dat je dan naar mij wijst en spuugt) I want to pull your head off.” En dat ik dan kijk als een konijntje in de koplampen en dan nog door probeer te spelen, dat ik dan een recensent op de eerste rij hoor kuchen en dan langzaam zijn pen zie pakken en iets op zie schrijven en dat ik dan drie scènes oversla en dat Jaap Spijkers, de regisseur schreeuwt: “Nee, terug, terug!” En dat iemand van de publiciteit probeert om jou stil te houden door lieve dingen in je oor te fluisteren maar dat dat niet helpt en… Het is week 4. Over een paar dagen wordt het nog erger. Dat moet. Dat hoort erbij. Dat weet ik. En dan hebben we een paar dagen kerstvakantie en kan ik etend van mijn visgourmet mijn angsten als kerstcadeautjes rondstrooien en dan merkt mijn vader vast nuchter op: “lieve schat, ze is Engels, ze verstaat je toch niet”. En dan ben ik weer gerust gesteld. Voor de kerst. Polly, merry x mas and enjoy the performance, I hope you’ll love it as much as I do…And just to let you know, tomatoes or other foods and drinks are not allowed in this theatre. X Roos  Links: de Engelse versie van Mia (mijn rol)
|