Weblog Roos Eijmers - 05-01-2010
|
 |
 |
 |
|
|
|
2 weeks 2 go…
Tim zat in de klas met Laura. Tim was de beste vriend van een meisje uit mijn jaar. Jobst en Jaap zijn allebei vast in dienst. Susan kende Tim al van een vorige productie en mij nog niet, maar ik ken Tim van de auditie. En Jaap van een bruiloft. Van het meisje waar Tim bevriend mee was.
Eigenlijk kenden we elkaar dus al.
Nu weet ik nog veel meer.
We naderen immers de première.
En dan gaat het opeens altijd heel hard.
Ik moet daar vaak om lachen.
Ineens weet je heel veel over mensen die je een paar weken geleden eigenlijk al kende, maar eigenlijk ook niet.
Een doorsnee dag ziet er als volgt uit:
->naar het NT gebouw, een koffie drinken uit de automaat of halen bij de gespierde jongen van de koffiezaak op de hoek. Want die zit toch op weg naar het NT.
->kostuum aantrekken.
->repeteren: spelen, lachen, zweten, huilen als dat moet.
->lunchen met aansluitend kopje koffie drinken.
->repeteren: spelen, lachen, zweten, huilen als dat moet.
->kostuum uittrekken.
->naar huis, een koffie drinken uit de automaat of halen bij de gespierde jongen van de koffiezaak op de hoek. Want die zit toch op weg naar huis.
En dan thuis keihard nadenken met de elleboog op je knie en de vuist tegen het hoofd. Nee dat niet. Dat ook. Maar niet heel de tijd.
Over twee weken is het zo ver. Dan is het première. <Actrice maakt gorgelend geluid wat het midden houdt tussen doodsangst en blijheid>
Ik ben heel slecht in nu dan zeggen dat het prach-tig gaat worden of mees-ter-lijk, daarvoor zit ik er nu te veel midden in. Maar ik heb goede hoop. En ik hoorde dat de helft van de kaarten al zijn uitverkocht! <Actrice maakt blij geluid wat verward kan worden met angst>
Op ‘Dat Smoel’. Dat het een productie mag worden van ongekende hoogte en met honderden mensen die het gebouw verlaten met het gevoel geraakt te zijn en iets te hebben meegemaakt! <Actrice proost met koffie met al haar collega’s en de koffiejongen op de hoek en gaat dan de laatste twee weken in>
|