|
|
|
Werken? Ik schrok me dood, zoals ik in twee steeds terugkerende nachtmerries ook altijd schrik: als ik in de cockpit van een Boeing zit en word geacht om op te stijgen terwijl ik geen idee heb hoe en de passagiers zijn verwachtingsvol ingestapt, of die andere dat ik de straat op ben gelopen en vergeten ben kleren aan te trekken ... Beginnen met werken, moet dat, shit, ja dat zou best kunnen, de meeste mensen doen dat, maar waar wanneer hoe met wie, dat kan ik toch niet zomaar vergeten zijn...!!! Dan besef ik wat die persoon bedoelt. Ik ga een solo maken bij het Nationale Toneel... en een groot gevoel van opluchting komt over me.... Sommige mensen zouden dat “werken” kunnen noemen. Ik niet. Ik noem het zoeken naar oplossingen voor veel te grote problemen, de wereld willen verbeteren in je eentje, en dus tegen muren opvliegen, jezelf vervloeken en je af vragen waarom je ooit dacht dat “een solo maken bij het Nationale Toneel” een goed idee zou zijn. En daar dan VOORAL geen solo over willen maken en dat doe je dan waarschijnlijk toch.... Het enige wat ik moet doen om daar mee te beginnen is mijn hoofd aanzetten en mijn laptop openklappen.... en die zijn de hele zomer nog niet uit of dicht geweest.
|