Recensie Retour Hollandse Spoor

AD Haagsche Courant, 6 september 2010
Door: Jan Paul Bresser

Op een gegeven moment liggen ze met zowat z’n allen te rollebollen in het zand van een namaak Panorama Mesdag. Het gaat echt van dattum. Joke pijpt Hamid en Kowalksi neemt Olga van achteren en Roos bespringt Menno en Daniel pakt Linda. De ohhh’s en ahhh’s zijn niet van de lucht en als ze klaar zijn, de Jood en de Pool en de Nikker(!) en de Indo en de Russin en de Turkse zingen ze onder aanvoering van de Actrice uit volle borst: Who the fuck is Kniertje? Zo, daar zijn we, de jongens en meisjes van het Nationale Toneel. En we zullen de platte tijdsgeest wel even aftroeven. Als het om vermaak gaat, stelen wij de show met gemak. En Victoria is bij ons veel geiler dan bij GTST. Welk belangrijk toneelgezelschap durft zoiets bij het begin van een theaterseizoen waarin het hele theater politiek onder vuur ligt? Nou? Vertel op?

Ziehier de scherpe voorzet van Johan Doesburg, de artistiek leider van het voorname gezelschap. In zijn huis achter de Koninklijke Schouwburg presenteert hij zijn multicultishow. Een Haags integratieproject met een moddervette knipoog. Retour Hollandse Spoor oftewel: hoe pakken we Kniertje en mollen we Op Hoop van Zegen om een nieuwe groep Hagenaars in de zeik te zetten. Moet kunnen. Want zo zien we ze toch? De Polen en de Turken en de Afrikanen en al die andere buitenlanders in deze stad? Zo praten we toch over ze? Nee, niet wij van het NT natuurlijk, maar zij, de Hagenezen van de straat. En zo laten we ze los op Heijermans en zoeken ze het verder zelf maar uit. En daar maken we dan een hit van. Want leve de satire en wie niet ziet dat daarachter een statement van jewelste zichtbaar wordt, die heeft een behoorlijke plank voor zijn harses.

Het stuk ging zaterdag in premiere na de feestelijke opening van het seizoen door burgemeester Van Aartsen. En hij deed dat met verve. Hoewel hij moest bekennen niet zo erg veel in het theater te komen, kwam er uit de losse pols zomaar een mooie volzin van William Shakespeare. En schetste hij hoe groot de betekenis van cultuur voor de samenleving is. Dat heeft Den Haag altijd aangemoedigd. Ook vandaag moet dat. In tijden van bezuinigingen moet er alles aan worden gedaan om de ‘cultuur te sparren’. Dat leverde hem een filnk applaus op.

Antoinette Jelgersma
Pieter van der Sman
Vincent Linthorst
Victoria Koblenko
Meral Polat
Esther Scheldwacht
Dennis Rudge
Kevin Schoonderbeek
Sadettin Kirmiziyüz
Ronald Boogaard

Regie   Johan Doesburg
Tekst  Nazmiye Oral
 Gerardjan Rijnders
Muziek (live)  Reint van den Brink
 Ian Rijksen
 Remco Sietsema
 Michael von Villiez
Regieassistentie  Marjolein Polman
Dramaturgie  Costiaan Mesu
Decor  Tom Schenk
 Ruud Brouwer
Lichtontwerp  Reinier Tweebeeke
Kostuums  Iris Elströdt