Laura van Dolron houdt een weblog bij tijdens het proces van het tot stand komen van haar nieuwe voorstelling Wat nodig is.

Dat het niet altijd makkelijk is om zowel te schrijven, regisseren als spelen, blijkt wel uit haar laatste weblog:

De schrijver de actrice en de regisseur zijn in gevecht.
Nog een week repeteren en dan... Dan... Dan komen jullie, het publiek.
De actrice zegt dat de teksten te moeilijk zijn, de schrijver zegt dat de actrice ze niet over het voetlicht weet te brengen en de regisseur roddelt tegen de actrice over de schrijver en verzucht tegen de schrijver dat de actrice niet zo heel talentvol is...

Ze zijn alledrie in precies dezelfde, wat wankelmoedige staat, want ze zijn alledrie dezelfde persoon....Ze moeten elkaar met rust laten en hun eigen werk gaan doen en IK of wat daar nog van over is moet bepalen wie wanneer aan het werk moet en mag.

Vandaag is het de actrice die een wandeling moet maken met een lieve slimme vriend in het zonnige Vondelpark. En de regisseur en schrijver mogen alleen mee als ze lief tegen haar zijn en tegen elkaar ook een beetje. Ze mogen alleen mee als ze haar haar verse muntthee laten drinken zonder in haar oor te fluisteren dat ze niet snapt wat ze zegt (de schrijver) 
haar teksten niet mag parafraseren (de schrijver) nog geen kostuum heeft (de regisseur) en af en toe eens zou moeten opstaan van haar stoel  (de regisseur)... Laat haar deze zonnige zondag middag maar even lekker zitten, dat is wat ze nu nodig heeft, en zij moet tenslotte straks gaan zeggen Wat nodig is... Dat kan alleen als ze een heel klein beetje wordt verwend door de herfstzon en de blaadjes die zich niets aantrekken van  de naderende première en loom en goud- en koperkleurig heel Amsterdam bespelen.


Op de voorstellingspagina zijn onder het kopje 'weblog' alle weblogs van Laura terug te lezen.