Zo... De meeste scènes staan in de grondverf. We zijn volop bezig, af en toe zelfs al in een gedeelte van dat onbegaanbare decor. De dikke laag vermalen kurk vormt een groot obstakel tijdens het bewegen, wat dan ook wel weer hilarische situaties met zich meebrengt. Ik merkte vanochtend dat ik daardoor spierpijn heb op onmogelijke plekken. Aha... Zitten daar ook spieren? Jawel!

De scènes spitsen zich toe, de situatie wordt steeds duidelijker en, in veel gevallen, steeds pijnlijker. Gisteren eerste opzet van de trailer gezien: erg gelachen! Hij toont met simpele en humorvolle leegheid de onmacht van man en vrouw in het "verlangen naar" of "afkeer van" elkaar. Trailer die we trouwens twee weken geleden hebben opgenomen in het meest grote en bizarre huis van Den Haag, met rondom uitzicht over de hele stad. Je kunt in de verte zelfs Rotterdam zien liggen! Top locatie!

Nog twee weken... Dan gaan we al spelen! Erg spannend. Veel zin in de montage-week, in het echte decor, met alles erop en eraan. Let's go!