20-10-2009 www.deadline.nl
Door: Sanne Schepers
Laura van Dolron: ultiem intiem
Laura van Dolron is in retraite gegaan in een stilteoord in Thailand. Wanneer ze over haar ervaring probeert te vertellen tijdens de voorstelling Iemand moet het doen gaat ze hakkelen, vindt ze geen woord goed genoeg om hetgeen wat ze daar heeft meegemaakt te illustreren en doet ze tevergeefs een poging door hevig te gebaren. Hetzelfde gevoel overspoelt iemand die iets zinnigs over Laura’s voorstelling Iemand moet het doen dient te schrijven. Alle woorden zullen niet dichtbij genoeg komen om de voorstelling recht te doen.
20-10-2009 www.deadline.nl
Door: Sanne Schepers
Laura van Dolron: ultiem intiem
Laura van Dolron is in retraite gegaan in een stilteoord in Thailand. Wanneer ze over haar ervaring probeert te vertellen tijdens de voorstelling Iemand moet het doen gaat ze hakkelen, vindt ze geen woord goed genoeg om hetgeen wat ze daar heeft meegemaakt te illustreren en doet ze tevergeefs een poging door hevig te gebaren. Hetzelfde gevoel overspoelt iemand die iets zinnigs over Laura’s voorstelling Iemand moet het doen dient te schrijven. Alle woorden zullen niet dichtbij genoeg komen om de voorstelling recht te doen.
Voorstelling is voorstel tot wereldvrede
Het Nationale Toneel heeft stand-up philosopher Laura gevraagd als artist in residence. Ze mocht daarvoor vier verschillende reizen maken: naar Jeruzalem om met Palestijnen te kletsen, naar een kluizenaar op een Spaans eiland, een spirituele workshop in Groningen en in retraite in Thailand. Dit alles om een voorstelling te maken met het doel om een voorstel te doen voor een betere wereld.
Kwetsbaarheid zorgt voor intieme sfeer
Haar enige steun en toeverlaat op het podium is een stoel, tafeltje, flesje water en haar tekst. Met minimale middelen vertelt ze aan het publiek over haar ervaringen van haar reis en beschrijft ze hoe de mensen die ze heeft ontmoet kijken naar wereldproblemen. Ze gaat in discussie met zichzelf en stelt zich hier enorm kwetsbaar op. Zelden wordt op zo’n persoonlijke wijze een voorstelling gebracht. Gevolg is dat er een minimale afstand tussen Laura en publiek ontstaat: de intieme sfeer is gezet.
Zelfspot en snelheid
Hoewel kwetsbaarheid en een voorstel voor wereldvrede een loodzware voorstelling doen vermoeden, is Iemand moet het doen toch vooral een enorm grappige voorstelling. Van Dolron beschikt over een grote mate van zelfspot, ze weet de reclame slogan van Diesel (Diesel only for the brave) volledig ridicuul te maken en komt tot de conclusie dat de reden voor het kopen van bodybutter is dat ieder een substituut zoekt voor een knuffel. Daarbij volgen grappen, woede uitbarstingen en existentiële vragen elkaar in hoog tempo op. Sommigen zullen het van de hak op de tak noemen, voor de ander werkt snelle geestessprongen alleen maar beter om verbanden te zien.
Van Dolron als voorbeeld voor theatermakers
Iemand moet het doen is naast een kritische en confronterende voorstelling doorspekt met scherpe grappen. Weinig zie je een theatermaakster zo ontwapenend en kwetsbaar op het podium staan. Daar zou een voorbeeld aan genomen moeten worden.
