Recensie Land zonder Woorden

Elsevier, 17 september 2011

Door: Thomas van den Bergh

 

Bloedeloze kunst over kunst

 

Een kunstenaar staat vertwijfeld voor het lege doek. Hoe moet ik mijn gevoelens van woede, pijn en geluk omzetten in een kunstwerk, verzucht ze. Vang ik ze in een concreet beeld a la Damien Hirst of kies ik voor een abstracte vorm a la Mark Rothko? Het is een vraag waarmee niet alleen beeldend kunstenaars worstelen. Toneelschrijfster Dea Loher overkwam hetzelfde toen ze in Afghanistan was. Ze raakte verlamd door alle maar al te concrete ellende om zich heen. Ze kon geen talige vorm vinden voor haar verwarde gevoelens. Afghanistan werd voor haar een ‘Land zonder Woorden’.

In het gelijknamige toneelstuk dat uit dit kunstenaarsdilemma is geboren, laat Loher de vrouwelijke schilder een monoloog reflecteren op datzelfde dilemma. Meta-toneel dus, kunst over kunst. Dat zou interessant kunnen zijn, maar erg meeslepend wordt deze solo onder regie van Jaap Spijkers nergens. Actrice Antoinette Jelgersma mist de gekte om op overtuigende wijze een met zichzelf in de knoop zittende kunstenaar te spelen. Daarbij is de tekst van Loher te fragmentarisch en schematisch. Deze voorstelling leeft niet. Inderdaad, Dea Loher heeft de juiste woorden niet gevonden.

Antoinette Jelgersma

Tekst  Dea Loher
Vertaling  Tom Kleijn
Regie   Jaap Spijkers
Dramaturgie  Rezy Schumacher
Decorontwerp  Lena Müller
Kostuumontwerp  Iris Elströdt
Lichtontwerp  Jan Harm Wagner
Techniek  Arjan Kruidhof
Kleedster  Kiswati van Keulen
Communicatie en Marketing  Eline van Lelyveld
Vervaardiging decor  Hans Rompa
 Ruud Brouwer
 Koos 's Gravendijk
 Ronald van Rijn
 Arjen Schoneveld
Vervaardiging kostuums  Iris Elströdt
 Daan Wieman
 Amanda van Marion
 Romana Kalloe (stage)
Productieleiding  Monique Koppers