VPRO-Gids, 2 t/m 8 december 2011
Door: Wim Brands
Kunst is alleen interessant als er iets op het spel staat, legde Rudy Kousbroek uit: je moet een vuur horen branden. Daarom is cabaret doorgaans zo vervelend: mannen steken een stuk berm in de brand, pissen het snel uit en kijken er triomfantelijk bij. De klokken gaan niet stilstaan zoals ze dat doen als je bij voorbeeld Lucebert zijn gedichten hoort voorlezen, of luistert naar de muziek van Simeon ten Holt. Tijdens Crossing Border zag ik een voorstelling van Laura van Dolron, filosofe op de planken, waarin het wonder zich ook vertrok. Van Dolron, die artist in residence is bij het Nationale Toneel, vroeg het publiek om een stilte die alleen maar door datzelfde publiek kon worden beëindigd. Het leverde een prachtig moment op in een voorstelling waarin ze worstelde met de vraag hoe je zinvol door het leven komt. Het moment was de glanzende kiemcel van die voorstelling. Een paar minuten duurde het, een moment dat in z’n eenvoud even ongemakkelijk als ontroerend was.
