Briljante musicus blijft ongrijpbaar

Een buitenaards wezen, een Marsbewoner, maar ook een buitengewoon pianist, die speelde alsof zijn handen ‘door God werden geleid’. Mensen die Glenn Gould ooit lieve hebben zien spelen zijn stuk voor stuk verbaasd, verrukt of verwonderd. Alsof ze het achtste wereldwonder hebben aanschouwd. Een ziekelijk bleke man, krom voorovergebogen over de toetsen, die de sterren van de hemel speelt.

XXX00

AD Haagsche Courant, 05-04-2008

door Maja Landeweer

Een buitenaards wezen, een Marsbewoner, maar ook een buitengewoon pianist, die speelde alsof zijn handen ‘door God werden geleid'. Mensen die Glenn Gould ooit lieve hebben zien spelen zijn stuk voor stuk verbaasd, verrukt of verwonderd. Alsof ze het achtste wereldwonder hebben aanschouwd. Een ziekelijk bleke man, krom voorovergebogen over de toetsen, die de sterren van de hemel speelt.

Voor zijn muzikale theaterstuk Glenn Gould sprokkelde regisseur Franz Marijnen tal van interviewfragmenten en opnames van concerten van de Canadese musicus bij elkaar. Het tastbare bewijs van de impact die de man had op zijn omgeving. En het brengt deze vreemde vogel, die zich bij uitstek leent voor een theaterstuk, ook iets dichterbij.

Vooral in het eerste deel van Glenn Gould blijft de pianist, die wordt gespeeld door Stefan de Walle, op afstand. Gould, die in de studio zijn alledaagse dingen doet, trekt de toeschouwer niet met zich mee. Het publiek krijgt veel biografische informatie, ook via het interview door actrice Rosa Mee, die op de achtergrond tegengas geeft aan Gould eigenzinnige theorieën en doorvraagt.

Ontroeren doet deze man pas als hij sidderend wegduikt onder de piano op het moment dat het publiek losbarst in een oorverdovend applaus, als hij met gebroken strem een bandje inspreekt voor zijn geliefde of zeer precies de toetsen beroert. Vooral op de momenten dat Stefan de Walle - die een niet onverdienstelijk pianist blijkt - zelf achter de vleugel kruipt, komt Gould tot leven. Een man, geteisterd door angsten en fobieën, die leeft voor zijn muziek. Ook fysiek verandert De Walle in zijn evenbeeld: voorovergebogen, met open mond meeneuriënd met de pianoklanken. Een intrigerend portret, dat ook veel vragen oproept. Want Gould blijft ongrijpbaar.

Stefan de Walle
Rosa Mee
Martin Brinckman
Sebastiaan de Jong
Benjamin Aranovitch

Regie   Franz Marijnen
Bewerking   Franz Marijnen
 Karim Ameur
Dramaturgie  Karim Ameur
Decor  Marcos Viñals Bassols
Kostuums  Iris Elströdt
Licht  Jan Harm Wagner
Muziek  Alain van Zeveren