Het verbaast me niets dat de waardering voor dit stuk in voorgaande reacties zo hoog is. Ik ben twee keer gaan kijken als vader van Tim maar ben mijn vaderschap tijdens de voorstelling gewoon vergeten. Ik keek naar een indrukwekkende voorstelling met - voor mij - wel genoeg diepgang en stof tot napraten. Met prachtig spel van alle acteurs maar gezien de omvang en aard van de rol toch vooral van Tim en - ik ben haar grootste fan geworden :-) - Susan. Complimenten aan de hele productie.

Indrukwekkend van begin tot eind. Dat Susan en Tim hun rol zo ontzettend goed kunnen vertolken en dat het ook nog goed blijft tot het eind van het stuk.. daar heb ik echt enorme bewondering voor. Mijn complimenten.

Heftig thema, zeer goed neergezet met genoeg hilarische momenten, zodat je niet met een zwaar gevoel in je maag naar huis gaat. Voortreffelijk spel mn. van Susan Visser. Complimenten ook voor het decor.

Weer een schitterende voorstelling van het NT na Equus en The new electric ballroom. Fantastisch die verscheidenheid. Prachtige acteerprestaties m.n. van Susan Visser en Jobst Schnibbe als een autoritaire zakenman. Mooie afwisselingen van heftige scenes en tedere momenten. Knap geregisseerd door Jaap Spijkers. Chapeau.

Boeiend vanaf de eerste seconde! Een aanrader.

Susan was geweldig en de rest van de cast ook. Erg goed verhaal en goed gespeeld..

Prachtige voorstelling, knap gespeeld en indrukwekkend.

wat een mooie voorstelling. allemaal naartoe!

Dat Smoel is een prachtige voorstelling! Briljant hoe Jobst Schnibbe gespeeld heeft tijdens de première!!! Wie ik ook echt goed vond was Susan Visser. Fantastisch hoe zij kan schakelen in emotie! Kortom: Een voorstelling die je zeker moet gaan kijken!

Je wordt meegezogen in dit realistische familiedrama vol snelle spitsvondige dialogen. Erg intens en eigentijds stuk met een verrassend opgezet decor.

Ik nam mijn moeder mee naar deze voorstelling, maar vond het meer geschikt als jongerenvoorstelling. Er zat ook een ckv klas in de zaal maar die hielden zich gelukkig rustig. Het kwam wat traag op gang, en er gebeurde niet veel. De relatie tussen moeder en zoon is een interessant uitgangspunt, maar ik miste wel diepgang. Alles bleef een beetje aan de oppervlakte hangen. De moeder had een lastige rol, ze was afentoe grappig maar ook bij haar bleef het spel wat vlak net als bij de andere spelers. Met name de dochter speelde goed. Toch een aardige voorstelling om te zien! En applaus voor de auteur die dit op 19-jarige leeftijd schreef!

Heftige voorstelling!