EMILIA GALOTTI – Gotthold Ephraim Lessing

Verleiding is het ware geweld

De Prins van Guastalla raakt op slag verliefd op het burgermeisje Emilia Galotti. Zijn eigen verloofde Gravin Orsina schuift hij ervoor aan de kant. Met een list weet hij Emilia naar zijn zomerverblijf te lokken- waarbij haar verloofde om het leven komt. De Prins neemt Emilia in 'bijzondere bewaring', zogenaamd om haar te beschermen tegen belagers van buitenaf, maar de ware belager is hij zelf. Hij stelt alles in het werk om Emilia te verleiden. De door de Prins afgewezen Gravin Orsina doorziet het spel en en verraadt dit aan Emilia's vader. Die wil koste wat kost de maagdelijkheid van zijn dochter beschermen. Maar wil zijn dochter dat zelf nog wel na de warmbloedige liefdesverklaringen van de Prins?

De grote Verlichtingsdenker Gotthold Ephraim Lessing toonde in 1772 voor het eerst een burgermansdochter op het toneel wier bloed ook bruisen kon. "Ik heb bloed vader, jeugdig, warm bloed als ieder ander. Ook mijn begeerte is begeerte". In een duizelingwekkende escalatie raken de personages in Lessing's meesterwerk 'Emilia Galotti' verstrikt in het doolhof van hun begeerten. In korte tijd verandert geluk in ongeluk, hoop in vertwijfeling en verstand in waanzin. In het middelpunt van deze storm staat Emilia, die haar eigen verlangens meer vreest dan de lusten van haar bewonderaar.

Regisseuse Susanne Kennedy neemt op eigenzinnige wijze de klassieker 'Emilia Galotti' onder handen. Verwacht dan ook geen romantisch treurspel, wel een intelligente ontleding van een gemoedstoestand. Kennedy's Emilia Galotti is boven alles een moderne vrouw die verscheurd wordt tussen haar eigen verlangens en de verwachtingen van haar omgeving.

Naar de agenda van Emilia Galotti

Download de programmaflyer van Emilia Galotti (als PDF)

---

Zaterdag 14 mei werd bekendgemaakt dat Emilia Galotti in regie van Susanne Kennedy geselecteerd is voor het Nederlands Theater Festival 2011. De selectie bestaat uit de tien hoogtepunten van dit theaterseizoen, die niemand volgens de vakjury gemist mag hebben. Deze tien voorstellingen zijn nog één keer te zien, op het Nederlands Theater Festival. Houd voor meer informatie de website in de gaten!

---

Katrin Bombe - decorontwerpster Emilia Galotti

Decorontwerpster Katrin Bombe werkt sinds 2005 met Susanne Kennedy, en sinds 2007 bij het Nationale Toneel in Den Haag. Zij ontwierp de decors voor Parasieten, The New Electric Ballroom en Emilia Galotti. Hieronder vertelt zij meer over haar manier van werken en wat zij belangrijk vindt in haar decorontwerpen.

Ontwerpen Emilia Galotti getekend met 3D software door Katrin Bombe

"Mijn ontwerpen bestaan vaak uit drie muren, een vloer en een plafond. Het zijn gesloten ruimtes, zonder deuren, schijnbaar achteloos in de theaterzaal gezet. De constructie en de techniek zijn zichtbaar. De toeschouwer weet dat het een decor is."

"Het zit in de details. Zoals bij The New Electric Ballroom. Daar druppelde continu water door het decor en langs de muren, dat in een groot bassin eronder werd opgevangen. Ook al waren het maar een paar druppels, toch had dit een grote impact mede doordat het geluid (Richard Janssen) en licht (Jan Harm Wagner) versterkt werden."


Getekend met 3D software, tekening Katrin Bombe


Scenefoto The New Electric Ballroom, foto: Deen van Meer

"In de voorstelling Parasieten - met een decor dat gebaseerd was op een reptielenkooi voor mensen, maar ook de gewenste associaties met een zwembad of sauna toeliet - had ik tweemaal drie meter lange glazen bakken die in de achtermuur verzonken waren. Deze bakken zaten vol met duizenden vliegen, die wekenlang special voor de voorstelling gekweekt waren en natuurlijk ook geluid maakten tijdens de voorstelling. Dat geluid werd met sensoren versterkt, en werd onbewust waargenomen."


Getekend met 3D software, tekening Katrin Bombe


Scenefoto Parasieten, foto Deen van Meer

"De totale sfeer is voor mij belangrijker dan herkenbare symboliek of alleen maar decoratieve elementen. Mijn decors worden bepaald door leegte en verlatenheid. Er zijn geen overbodige rekwisieten of voorwerpen. De afwezigheid van dingen is tegelijkertijd de bezieling van de ruimte. Ieder object dat in deze leegte geplaatst wordt krijgt hierdoor een bijzondere betekenis.
Vaak zijn de ruimtes die ik ontwerp verlaten, vaak ook afgeleefd en oud. Herkenbare situaties die je overal kan vinden maar die - door ze letterlijk in een kader, met licht erop, in een theaterzaal te plaatsen - een eigen kunstmatige realiteit krijgen."

"Daarbij is het belangrijk dat het echte ruimtes zijn: met muren en een plafond en geen fragmentarische ruimtes. Ik wil de toeschouwer als voyeur in een ruimte laten kijken, die niet zijn eigen ruimte is. Het gevoel van sensatie dat het observeren van een schijnbaar veilige afstand oproept, in combinatie met het beklemmende gevoel dat men heeft als men getuige is van een intieme scene, dat is wat mij interesseert."

"Het beschikbare decorbudget wordt door mij in zijn geheel gebruikt om de juiste atmosfeer te scheppen, niet om ingewikkelde techniek te realiseren. Ik werk nauw samen met de decorschilder van het Nationale Toneel (Ruud Brouwer). Hij is voor mijn decors heel belangrijk omdat hij ervoor zorgt dat de ruimte bezield raakt. Voor Parasieten werkte hij bijvoorbeeld als een razende, om op tijd 3.5 kilometer voegen tussen de tegeltjes te schilderen. Niet van echt te onderscheiden."

---

Overige Medewerkers Emilia Galotti
Productieleiding Hans Nass Hoofd Techniek Lex Caboort Voorstellingsleider Jan Harm Wagner Techniek Richard Janssen, Justus Matla Decoruitvoering Hans Rompa (hoofd atelier), Ruud Brouwer, Koos 's Gravendijk, Ronald van Rijn, Arjen Schoneveld Stage decorontwerp Bibi Trompetter Kostuumuitvoering Iris Elströdt (hoofd kap-, grim- en kostuumatelier) Daan Wieman, Peter van der Meer, Marijne Addink Kleedster Judith van Ooijen Kap en grime Frédérique Nuhaan Communicatie & Marketing Elise Schoenmaker Educatie Lejo de Hingh Voorstellingsfotograaf Deen van Meer

 

 

 

 

 

Antoinette Jelgersma
Jobst Schnibbe
Jochum ten Haaf
Çigdem Teke
Tamar van den Dop
Khaldoun Alexander Elmecky

Regie   Susanne Kennedy
Tekst  Gotthold Ephraim Lessing
Vertaling  Tom Kleijn
Regieassistentie  Annechien de Vocht
Dramaturgie  Rezy Schumacher
Decor  Katrin Bombe
Kostuums  Lotte Goos
Lichtontwerp  Jan Harm Wagner
Geluidsontwerp  Richard Janssen
 Arjan Kruidhof