Recensie De Driestuiversopera

Operagazet.be, 18 juni 2011
Door: H.V.

Toneelstuk met muziek in een voorspel en drie bedrijven naar het Engels van John Gay, herwerkt door Bertolt Brecht. Muziek van Kurt Weill. Wereldpremière op 31 augustus 1928 in Berlijn. Première van deze productie door Het Nationale Toneel op 11 maart 2011 in Den Haag. Bijgewoonde voorstelling in het Chassé Theater te Breda op 15 juni 2011.

Ondanks de titel is dit werk geen echte opera. Wij zouden het een toneelstuk met muziek noemen in een vormgeving die aan de operette doet denken. De vertolkers zijn toneelacteurs die ook zingen, zonder echt zangers te zijn, dit in tegenstelling tot de versie van John Gay en Pepusch, die wel “echte” zangers vereist.
Macheath, alias Mackie Mes, is de meest beruchte misdadiger van Londen. Hij trouwt stiekem met Polly Peachum en daardoor wordt zijn schoonvader, de bedelaarskoning Jonathan Peachum, een geduchte tegenstander. Deze laatste slaagt erin om de chef van politie Tiger-Brown te dwingen tot een arrestatie van Macheath. Wanneer Peachum te weten komt dat Macheath en Tiger-Brown dikke vrienden zijn, dreigt hij ermee dit openbaar te maken, zodat Tiger-Brown niet meer de kans krijgt verder de hand boven het hoofd van zijn vriend te houden. Macheath en Tiger-Brown hebben samen dienst gedaan in India, waar zij met harde hand de plaatselijke bevolking onderdrukten. Tenslotte wordt Macheath veroordeeld tot de dood door ophanging. Op het laatste nippertje komt er van hogerhand een bevel deze executie ongedaan te maken en Macheath zijn vrijheid terug te geven.

De regie van Franz Marijnen was zeer vlot, levendig en realistisch, zoals we dat van hem gewoon zijn. Alles was natuurlijk in een hedendaags kleedje gestoken, zoals bvb. de autootjes die zeer functioneel gebruikt werden. Maar de grootste verdienste naast de enscenering vonden wij het acteerwerk: zeer intens, erg beweeglijk en duidelijke personages. Voor dit werk was het vocaal aspect zelfs voldoende. De uitstekende vertaling van Geert van Istendael was zeer verstaanbaar.

Alle 19 acteurs presteerden zeer goed en kleurden de diverse rollen zeer duidelijk. In de belangrijkste partijen vernoemen we: Mark Rietman (Macheath alias Mackie Mes), Peter Tuinman (Peachum), Betty Schuurman (zijn vrouw), Anniek Pheifer (zijn dochter Polly), Jan-Paul Buijs (een bedelaar en later politieagent), Frans van Deursen (Tiger-Brown, hoofdcommissaris), Eva Smid (zijn dochter). De muzikale leiding berustte bij Jaap Dieleman, die ook harmonium speelde en de rol van Dominee Kimball vertolkte.

Het Asko/Schönberg ensemble speelde voortreffelijk en stijlvol de toch niet zo eenvoudige muziek van Kurt Weill. Deze was trouwens origineel bedoeld voor zeven musici die drieëntwintig verschillende instrumenten moesten bespelen!De voorstelling begon te 20:30 uur en werd zonder pauze doorgespeeld tot 22:45 uur wat wel een beetje lang uitviel, vooral bij onze zitplaatsen die niet zo comfortabel waren. Gelukkig maakte de voorstelling dit ruimschoots goed.

Anniek Pheifer
Mark Rietman
Betty Schuurman
Peter Tuinman
Bien De Moor
Eva Smid
Frans van Deursen
Rosa Mee
Jan-Paul Buijs
Jaap Dieleman
Kasper Tarenskeen
Joey Mensink (stagiair)
Oscar Aerts (stagiair)
Rianne Botma (stagiaire)
Simon Heijmans (stagiair)
Sophie Schut (stagiaire)
Sophie Wolke (stagiaire)
Steven Joles (stagiair)

Tekst  Bertolt Brecht
Oorspronkelijke vertaling  Elisabeth Hauptmann
Componist  Kurt Weill
Regie   Franz Marijnen
Dramaturgie  Karim Ameur
Kostuums  Arien de Vries
Decor  Marc Warning
Vertaling  Geert van Istendael
Muzikale leiding  Jaap Dieleman
Muziek  Asko|Schönberg
Lichtontwerp  Gé Wegman
Regieassistentie  Lotte Bos
 Lara Wakelkamp (stagiaire)