Deadline.nl, 25 januari 2010
Door Karlien Engelen

Intense avond met Dat Smoel

Het Nationale Toneel speelt een thuiswedstrijd in het knusse Nationale Toneel Gebouw in Den Haag. De première van de voorstelling Dat Smoel trekt een volle zaal. Het oorspronkelijke theaterstuk That Face, geschreven door de 19-jarige Polly Stenham, heeft in Engeland veel emoties losgemaakt. De Nederlandse vertaling schept dan ook hoge verwachtingen bij het publiek.

Heftig
Vanaf de eerste scene is de toon van het toneelstuk gezet. Flessen wodka, kledingstukken, tekeningen en OB op de grond, twee lichamen in een bed. Op de voorgrond wrede filmbeelden die perfect passen in een videoclip van een Amerikaanse popgroep, maar ze horen bij het verhaal Dat Smoel.

Functioneel en stijlvol
Het decor wordt tijdens de voorstelling niet veranderd maar is functioneel in alle scènes van het stuk. Wanden worden gebruikt als videoschermen. Vijf grote bedden stellen verschillende huizen of kamers voor. De acteurs blijven constant op het podium, ook wanneer ze eigenlijk geen deel uitmaken van de scene van dat moment. Dit geeft een extra dimensie aan het stuk waarin het verstrijken van de tijd voelbaar wordt. Door de opbouw van het verhaal blijft het stuk toch gemakkelijk te volgen.

Goede acteurs
Moeder Martha, gespeeld door Susan Visser, is onmenselijk, ziek en hartverscheurend. Zoon Henry, gespeeld door Tim Murck, is lief maar koppig en met zijn 18 jaar nog niet helemaal zichzelf. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen emoties van liefde, frustratie en haat en ontdekt tussendoor zijn lichamelijke lustgevoelens. De acteurs kunnen hun gevoelens zeer duidelijk en direct overbrengen op het publiek. Alles komt hard aan, alles doet verstijven. Een intense première in de knusse, kleine zaal van NT. De verwachtingen van het publiek worden beloond. Van de eerste tot de laatste minuut zit het publiek gespannen op de stoelen.